...

kimsenin olmaması garip bir şey...

kimsen olmaman garip bir şey...

olmamak nasıl bir şey olsa gerek...

bazen bundan çok korkuyorum, bazen az, hiç korkmadığım da oluyor. ya kimse yoksa...

platon demişti bir keresinde, "gerçekte yoksan herşey kocaman bir yalan. lütfen ol"...
o zaman bu zaman muhtelif defalar platona şunu dedim : " abi, ipin kuşağın olsun yeter"...

iki anlamlı bir söz tabi, ikincisi şudur, ip olsun kuşak olsun bağlayabileceğin yüksek yer olsun yeter... tabi ilki tercih sebebidir... çünkü fizik bize demiştir ki, hareket eden nesne özünde harekete devam etmek ister. durmaya tepkilidir... buna karşın metafizik de demiştir ki, ne nesnesi, ne hareketi... seviyorum metafiziği...

şimdi, kimse yoksa, -ki allah kimseyi yoklukla terbiye etmesin-, bu ritim bilmez ramazan davulcusunun zihin fantazyamda nasıl bir anlamı vardır... oy davulcu davula...

dövsen hemen gelenek düşmanı ilan ederler... ah insanlar, şüphesiz ki pek sınıflandırıcılar... sınıf sınıf...